| نوع مدرک: | متون چاپی |
| سرشناسه | شیخ زاده ، بهاره، نویسنده |
| شماره بازیابی : | Psy G 51 1404 |
| عنوان : | نقـش تجارب آسیبزای دورانکودکی بر کیفیت روابط زناشویی با میانجی¬گری طرحوارههای ناسازگار اولیه و شفقت برخود در زنان شهراصفهان |
| عنوان موازی : | The Role of Childhood Traumatic Experiences on the Quality of Marital Relationships with the Mediation of Early Maladaptive Schemas and Self-Compassion in Women of Isfahan City |
| ناشر: | دانشگاه شهید اشرفی اصفهانی: اصفهان |
| سال نشر : | 1404 |
| صفحه شمار: | 72ص |
| شابک/شاپا | 26104 |
| یادداشت | پایاننامه کارشناسی ارشد:
رشته روانشناسـی گرایش عمـومـی |
| شناسه افزوده : | آقابابایی ، سارا (1365 -)، استاد راهنما |
| توصیفگرها | تجارب آسيبزاي دوران کودکي، طرحوارههاي ناسازگار اوليه، شفقت بر خود، کيفيت روابط زناشويي Childhood traumatic experiences, early maladaptive schemas, Self-compassion, Quality of marital relationships. |
| چکیده : | تجارب دوران کودکی و عوامل روانشناختی مرتبط با آن، از جمله عوامل تعیینکننده در شکلگیری کیفیت روابط بینفردی، بهویژه روابط زناشویی در بزرگسالی، محسوب میشوند. هدف از مطالعه حاضر بررسی نقش واسطهای طرحوارههای ناسازگار اولیه و شفقت بر خود در رابطه بین تجارب آسیبزای دوران کودکی و کیفیت روابط زناشویی در زنان متأهل است. جامعه آماری شامل کلیه زنان متاهل شهر اصفهان در سال 1403 بودند. بدین منظور، نمونهای به تعداد 384 نفر از زنان متأهل ساکن شهر اصفهان به روش نمونهگیری در دسترس و بر اساس فرمول کوکـران انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامههای استانداردی برای سنجش متغییرهایی ذیل مورد استفاده گردیده است که شامل پرسشنامه تجارب آسیبزای دوران کودکی توسط برنستاین و همکارانشان (2003) ، پرسشنامه طرحوارههای ناسازگار اولیه یانگ (1994)، پرسشنامه شفقت بر خود توسط نف و همکاران (2003) و پرسشنامه کیفیت روابط زناشویی توسط باسبی و همکاران (1995) ساخته شده است. بهمنظور تحلیل دادهها از مدلیابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار AMOS-25 استفاده شد. نتایج یافتهها نشان میدهند که تجارب آسیبزای دوران کودکی رابطه منفی و معناداری با کیفیت روابط زناشویی دارند. همچنین، تجارب آسیبزای دوران کودکی بر کیفیت روابط زناشویی زنان متاهل شهر اصفهان از طریق نقش میانجی طرحوارههای ناسازگار اولیه تأثیر غیرمستقیم دارند. نتایج نشان داد که طرحواره «بریدگی و طرد» بهطور معناداری نقش میانجی ایفا کرده است؛ بهطوریکه با افزایش تجارب آسیبزای دوران کودکی، بریدگی و طرد افزایش یافته و کیفیت روابط زناشویی کاهش مییابد. در مقابل، طرحوارههای «خودگردانی و عملکرد مختل»، «محدودیتهای مختل»، «دیگر جهتمندی» و «گوش به زنگی بیش از حد و بازداری» نتوانستند بهطور معناداری نقش میانجی در این رابطه ایفا کنند. بنابراین، تنها طرحواره «بریدگی و طرد» تأثیر قابل توجهی بر رابطه تجارب آسیبزای دوران کودکی و کیفیت روابط زناشویی داشته است |
| لینک ثابت رکورد: | ../opac/index.php?lvl=record_display&id=14940 |
| زبان مدرک : | فارسی |