| نوع مدرک: | متون چاپی |
| سرشناسه | توسلی ، فاطمه، نویسنده |
| شماره بازیابی : | ARC 162 1404 |
| عنوان : | طراحی پاویون ایران در اکسپو 2030 باروایتی داستانی از شاهنامه فردوسی |
| عنوان موازی : | Design of the Iranian Pavilion for Expo 2030 Narrated by the Epic Tales of Ferdowsi’s Shahnameh |
| ناشر: | دانشگاه شهید اشرفی اصفهانی: اصفهان |
| سال نشر : | 1404 |
| صفحه شمار: | 212ص |
| شابک/شاپا | 26266 |
| یادداشت | پایاننامه کارشناسیارشد: رشته مهندسی معماری |
| شناسه افزوده : | مرتهب ، رامین، استاد راهنما منصوری ، سمیرا، استاد راهنما |
| توصیفگرها | نمایشگاه جهانی،داستان ایرانی، شاهنامه فردوسی ، هفت خان رستم ،روایتگری در معماری World Expo, Iranian narrative, Ferdowsi’s Shahnameh, Haft Khan Rostam, storytelling in architecture |
| چکیده : | نمایشگاههای جهانی (اکسپوها) از نخستین جلوههای کوشش انسان برای برقراری ارتباط و تبادل فرهنگی هستند. از نقاشیهای غارها تا سازههای مدرن، همواره معماری نقشی بنیادین در بازنمایی ارزشها، باورها و هویت ملتها ایفا کرده است. اکسپوها بستر نمایش نوآوریهای فنی و هنری و در عین حال میدان گفتوگوی فرهنگی، اجتماعی و بینالمللیاند. ویژگی موقتی بودن سازههای اکسپو، فضایی آزاد برای خلاقیت و آزمون ایدههای نو فراهم میکند و به معماران امکان میدهد از چارچوبهای سنتی فراتر روند و فرمهایی بدیع برای ارتباط فرهنگی بیافرینند.در سالهای اخیر، حضور ایران در اکسپوهای جهانی نیازمند تحول و بازنگری بوده است. تمرکز صرف بر عناصر تاریخی بدون نوآوری فرهنگی، تصویر معاصر و پویا از ایران را کمرنگ ساخته و غیبت در اکسپوی 2025 ژاپن این ضعف را بیشازپیش آشکار کرده است. بازطراحی راهبرد فرهنگی و معماری پاویون ایران باید با هدف پیوند گذشته پرافتخار کشور با مفاهیم امروزی و جهانی انجام گیرد تا زمینهای برای گفتوگو و تبادل خلاقانه میان ملتها ایجاد شود.در این مسیر، شاهنامه فردوسی و داستان «هفتخان رستم» میتواند الگویی نوآورانه برای معرفی فرهنگ ایران باشد. روایتگری بصری در معماری، زبانی جهانی و فراتر از مرزهای زبانی است که میتواند جوهر فرهنگ ایرانی را بهصورت حسی و مستقیم به مخاطبان منتقل کند. مفاهیم جهانشمولی چون شجاعت، عدالت، پایداری و ازخودگذشتگی در شاهنامه، مخاطبان بینالمللی را با ارزشهای انسانی مشترک پیوند میدهد. تلفیق معماری، روایت حماسی و هنرهای بصری در طراحی پاویون ایران، فرصتی برای خلق تجربهای فرهنگی، الهامبخش و ماندگار خواهد بود.
این پژوهش کیفی به کمک راهبردهای هرمونوتیک است که به لایه های معنایی و تاریخی دریک روایت و از مفاهیم معماری و فضایی استفاده می شود و با روش توصیفی - تحلیلی و بررسی منابع اسنادی و الکترونیکی، به استخراج ساختارهای روایی و نمادین میپردازد. راهبرد اصلی، تبدیل روایت هفتخان به یک معماری روایی تعاملی و چند حسی در پاویون است. این رویکرد بر سه رکن استوار است: نخست معماری تجسمی و تعاملی (خانهای فیزیکی): پاویون به هفت فضای متمایز بر اساس هفتخان، با استفاده از معماری مدرن، رسانههای دیجیتال، نورپردازی و صدا. دوم دیپلماسی فرهنگی مبتنی بر اخلاق (پیام محوری): تمرکز بر ارزشهای اخلاقی مشترک انسانی (شجاعت، عقلانیت، وفاداری) برای ارتقای تصویر ایران بهعنوان تمدنی خردمند. سوم بازآفرینی تصویر ملی (خروجی استراتژیک): خلق تجربهای ماندگار و احساسی که تصویر برند ملی ایران را بهعنوان کشوری با تمدن کهن، فرهنگی پویا و متصل به ریشههای خود، بازآفرینی کند و زمینهساز ارتباط سازنده با جهان باشد.نتیجه پژوهش نشان می دهد که باز تفسیر هفت خان رستم در قالب معماری روایی و تعاملی می تواند راهی نو برای بازنمایی هویت معاصر ایران در اکسپوها باشد |
| لینک ثابت رکورد: | ../opac/index.php?lvl=record_display&id=15070 |
| زبان مدرک : | فارسی |
طراحی پاویون ایران در اکسپو 2030 باروایتی داستانی از شاهنامه فردوسی (1404) / توسلی ، فاطمه، نویسنده